Kościół Św. Katarzyny dz. m. i Św. Jana Ap.

Kościół Św. Katarzyny dz. m. i Św. Jana Ap.

 

Pierwsza źródłowa wzmianka o parafii i kościele pochodzi z 1326 r. Według ks. Jana Wiśniewskiego w tym czasie osada ta była parafią, a więc musiał znajdować się tu kościół, najprawdopodobniej drewniany. Wkrótce Piotr Szafraniec został jednym z bliskich doradców Władysława Jagiełły, a kiedy król zaczął budować swoje ugrupowanie polityczne, aby jeszcze bardziej związać go ze sobą, nadał mu w 1395 r. miasto Secemin (oppidum Seczemyn) z leżącą w pobliżu wsią Bichniów. Jeden z następców Piotra, Stanisław Szafraniec, w 1558 r. zamienił ją na zbór protestancki. Jak twierdzi ks. Jan Wiśniewski, księża katoliccy nabożeństwa przenieśli do drewnianego kościoła pw. Świętego Krzyża przy ul. Krakowskiej, który niestety wkrótce spłonął. W tym czasie protestanci rozbudowali murowany kościół. W 1617 r. został on zwrócony katolikom. W tym też roku sufragan krakowski bp Tomasz Oborski konsekrował świątynię. Secemiński kościół został przebudowany w 1. poł. XVIII w., a odnowiony w następnym stuleciu. W głównym wczesnobarokowym ołtarzu znajduje się obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Jak podaje ustna tradycja, od lat wierni modlący się w secemińskiej Świątyni przed tym wizerunkiem Maryi doznają wielu łask. Można tu podziwiać również epitafia z XVII i XIX w. Kościół był malowany w 1989 r. W 2002 r. Świętowano 600-lecie parafii. Na terenie parafii, w Bichniowie, znajduje się kaplica pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy, wybudowana w 1983 r.